Tłoczone płyty rozdzielające do korpusów zaworowych skrzyń biegów: płaskość i precyzja otworów

Płyty rozdzielające korpusu zaworowego znajdują się między korpusem zaworowym a hydraulicznymi warstwami sterującymi skrzyni biegów, z dziesiątkami precyzyjnie rozmieszczonych otworów i szczelin kierujących płyn między kanałami. Ponieważ każdy otwór stanowi część obwodu hydraulicznego, dokładność położenia ma tu większe znaczenie niż w niemal każdej innej tłoczonej płycie motoryzacyjnej o podobnej prostocie.

Tolerancja położenia otworów jest ostrzejsza, niż sugeruje pozorna prostota części

Płyta rozdzielająca może wyglądać jak zwykła płaska część tłoczona, ale wiele jej otworów ma tolerancje rzędu setnych części milimetra, ponieważ przesunięty otwór zmienia czasowanie ścieżki przepływu płynu. Skłania to konstrukcję matrycy postępowej ku większej liczbie stacji pilotujących i ściślejszej kontroli taśmy, niż wymagałby podobnie cienki wspornik.

Płaskość po tłoczeniu wpływa na uszczelnienie między warstwami

Płyta musi przylegać płasko do uszczelek lub warstw uszczelniających nad nią i pod nią; jakiekolwiek resztkowe naprężenia z tłoczenia powodujące wygięcie lub skręcenie po wykrawaniu mogą stworzyć drogę przecieku. Etapy prostowania lub odprężania są w tym procesie częste, mimo że część jest cienka i prosta w zarysie.

Kontrola zadziorów po obu stronach ma znaczenie dla powierzchni uszczelniających

Ponieważ obie powierzchnie płyty pełnią rolę powierzchni uszczelniających względem sąsiednich elementów, limity wysokości zadziora określa się zwykle po obu stronach, a nie tylko po stronie wyjściowej, co odbiega od typowych jednostronnych specyfikacji zadziorów dla ogólnych wsporników.